نوروز ۱۳۸۷ و ۲۴ سال که گذشت …

پی نگاشت:
وب نگاشت با آغوش باز پذیرای هدایای شما به مناسبت تولد اینجانب که مقارن با اول فرودین است ، خواهد بود.

جامعه ی ایدئولوژی زده ی ما

باید اعتراف کنیم که در جامعه ای ایدئولوژی زده زندگی می کنیم.نوع پوشش،نگرش های سیاسی،ارتباطات فرهنگی،هنر،وصلت ها همه و همه به عنوان شاخص هایی در کشیدن خطوط ایدئولوژیک جامعه ما عرض اندام می کنند.
حتما دقت کرده اید که در انتخاب دوست ،گروه ها سیاسی و پایگاه های اجتماعی ،مؤلفه های ایدئولوژیک چقدر موثر اند و داشتن یا نداشتن عقبه ای ایدئولوژیک در کسب قدرت چه نقش فربه ای را بازی می کند.متذکر می شوم که منظور از ایدئولوژی در اینجا بیشتر ایدئولوژی دینی و مجموع قضاوت ها و نگرش های ما نسبت به مسائل دینی است.

به شخصه معتقدم اختلافات طبقاتی جامعه ی ما (شاید به کار بردن “قشری” به جای “طبقاتی”مناسبت تر باشد) بیش از آنکه متاثر از وضعیت اقتصادی و یا شاخص های اخلاقی باشد،برخواسته از مؤلفه های ایدئولوژیک است.اگر در مقیاس جهانی به این مهم بنگریم،ضعف ما در تعامل با دنیا نیز بر محور همین ایدئولوژی می چرخد.
منظور از این نگاشت زیر سوال بردن ایدئولوژی نیست،هدف رسیدن به مدلی از ایدئولوژی است که عاملی برای هموار تر شدن تعامل اقشار جامعه و در نهایت کشور ما باسایر کشور ها باشد.
معتقدم که اولین گام در این راه، قائل شدن حقوق انسانی و نگاهی فارغ از برچسب های دینی ،برای تمامی مردم: ایرانی،غیر ایرانی،مسلمان و غیر مسلمان است،نگاهی انسان مدارانه و از جایگاهی انسانی و دنیوی.

شاید بهترین توجیه دینی برای این نتیجه گیری فرمایش امیرمؤمنان به مالک اشتر است:
“مهربانی با مردم را پوشش دل خویش قرار ده و با همه دوست و مهربان باش. مبادا هرگز، چونان حیوان شکاری باشی که خوردن آنان را غنیمت دانی، زیرا مردم دو دسته‎اند، دسته‎ای برادر دینی تو، و دسته دیگر همانند تو در آفرینش می‎باشند، اگر گناهی از آنان سر می‎زند، یا علت‎هایی بر آنان عارض می‎شود، یا خواسته و ناخواسته، اشتباهی مرتکب می‎گردند، آنان را ببخشای و بر آنان آسان گیر، آنگونه که دوست داری خدا تو را ببخشاید و بر تو آسان گیرد.”