من متوجه نمیشوم علت این همه واکنش به حرف های مجیدی چیست؟ هر عقیده ای لوازم و قواعد تثبیت شده ای دارد و برای این منظور که شخصی را مقید به آن عقیده بدانیم، اگر نگوییم تمام بلکه باید حداقل، این قواعد مهم و اساسی را بپذیرد. مثلا دکوکراسی لوازمی دارد که ما با آن آشنا هستیم.به همین دلیل است که وقتی کشورها یا دولتهایی با نقض اصول بنیادین دموکراسی، مثل نقض حقوق زنان، اقلیت های مذهبی، مخالفین و... عملی بر خلاف دموکراسی انجام می دهند و خود را قایل به دموکراسی نشان میدهند همه ما به آنها میخندیم و به سرعت در سایت های اینترنتی واکنش نشان داده می شود.
با ذکر این مقدمه می توانم بگویم که اسلام هم مانند هر عقیده ای قواعد تثیبت شده ای دارد که یکی از آنها، باور مسلمانان به این موضوع است که پیامبر اسلام صرفا نقش بازگو کننده داشته است.این امر هم که قرآن مانند الهام به شاعران نیست نظر فقها نبوده که یک مسلمان بتواند آن را رد کند. بلکه در آیات متعددی از قرآن به صراحت این موضوع ذکر شده است که میتوانیم در پاسخ سبحانی به سروش آن را ببینیم و قطعا خود دکتر سروش نیز این آیات را از بر هستند.یا ایشان منظور دیگری دارند که بهتر است توضیح دهند یا ایشان اعتبار این آیات قرآن را نمی پذیرند که حرف افرادی که میگویند ایشان دیگر به اسلام معتقد نیستند صحیح است. زیرا اصل اولیه در اسلام این است که یک مسلمان باید چیزهایی را که به صراحت در قرآن ذکر شده مثل وحدت الله و...را بپذیرد. چون عدم پذیرش آنچه که در قرآن تصریح شده از جمله وحی بودن قرآن، مستلزم این است که بگوییم پیامبر اسلام آنها را به دروغ گفته است و این، یک امر عقلی است که اگر ما فردی را دروغگو بدانیم، دیگر اعتقاد به حرف های او به دلیل احتمال دروغ بودن آنها پذیرفته شده نیست. حال که سروش خود دوست دارد که این قواعد مصرح در آیات قرآن و تثبیت شده ی اسلام را نپذیرد، و امثال مجیدی هم او را خارج از دایره ی دین میدانند، چرا ما واکنش نشان بدهیم که نخیر ایشان مسلمان است. بحث خوبی و بدی یا درستی و نادرستی مطرح نیست که مثل عوام واکنش نشان داده میشود. این همه انسان در دنیا مسلمان نیستند یا علیه اصول اسلام مطلب می نویسند. سروش عقیده ای ابراز کرده و مجیدی هم به عنوان یک انسان به او اعتراض کرده که از دین خارج شده است.مگر اینکه بگوییم سروش حق دارد همه را از جمله قرآن و اسلام و... را نقد کند اما انسان های دیگر یا حق چنین کاری را در خصوص ایشان ندارند یا حتما باید فیلسوف باشند تا ایشان را نقد کنند. که در این فرض دلیل این تبعیض مشخص نیست. به نظر من اگر اعتراضی هم صورت می گیرد باید ناظر به این موضوع باشد که این سخنان سروش نباید منجر به تعرض به حقوق شهروندی ایشان گردد ( هر چند بعید است)، نه اینکه ایشان مسلمان است یا نه.من میتوانم به ضرس قاطع عرض کنم که نزدیک به قریب به اتفاق افرادی که موضع گرفته اند تا کنون نه قرآن را حتی یکبار به طور کامل خوانده اند و نه حتی یکبار آثار سروش را مطالعه کرده اند و فقط فکر میکنند باید مخالفتی صورت پذیرد.