سال اول دانشگاه با هزاران مشکل وخنده و خاطره در خوابگاه به سر می بردم.در اتاق های خوابگاه به سوژه ای برخورد کردم که بد نیست اشاره ای کنم.وقتی اتاقمان را تحویل گرفتیم با نگاه به فضای کم نور اتاق و تعداد کم لامپ ها ،برای نصب لامپ مهتابی کسب اجازه کردم.مثل غالب دیوار ها دو رشته سیم از بالای دیوار بیرون آمده بود و به ظن خودم سیم برقی بود برای نصب مهتابی و یا لامپ های دیوارکوب.از مسئول خوابگاه پرسیدم امکان نصب مهتابی روی این قسمت از دیوار هست؟ گفت : سیم برق از کجا می آوری گفتم:از دو رشته سیمی که از دیوار بیرون زده.خندید و گفت: اینها سیم برق نیستند! سیم رادیو هستند!.با تعجب پرسیدم چطور؟.گفت زمان کمونیسم از طریق این دو رشته سیم رادیو پخش می کردند .بعدا فهمیدم که این سیم ها علاوه بر خوابگاه ها در اکثر خانه های قدیمی شهرنیز موجود است.نظام بسته ی کمونیسم حتی رادیوی دولتی را در خانه و خوابگاه نصب کرده بود و داشتن رادیو جرم محسوب می شد.
در سفری که به یکی از کشور های آسیای میانه داشتم.بازاری بود که اجناس شوروی فروخته می شد.جام ها،مدال ها،ماکت و سایر آثار قدیمی دوران کمونیسم.یکی از اشیاء جالب رادیوهای لامپی بود.انگار تازه از کارخانه بیرون آمده بود.پرسیدم : اینها دست دوم هستند؟ فروشنده گفت: خیر! و شروع کرد به توضیح دادن که در زمان کمونیسم یکباره ، داشتن رادیو جرم محسوب می شد و بسیاری از کارخانه های به خاطر این قانون ورشکست شدند و رادیو های خود را بدون فروش انبار کردند و الآن به عنوان عتیقه های نو فروخته می شود.
فضای رسانه ای روسیه امروز به تبعیت از نظام سیاسی امروز آن با زمان کمونیسم و شوروی تفاوت ها چشم گیری کرده است.دیروز مردم دروحشت از داشتن رادیو و شنیدن تنها یک صدا،آن هم صدای تفکرات حزب کمونیست به سر می بردند و امروز در جایی به سر می برند که از رادیو های آن ، صدای موسیقی فارسیخوانان لس آنجلس و تبلیغ خودروی سمند به گوش می رسد.